|
Gdy masz marzenia
Nie chciej się zmieniać
Zawsze wiedz, którą iść z dróg,
Bo magia marzeń
Wnet Ci pokaże,
Jak Baśni przekroczyć próg.
„Baśń o Rycerzu bez Konia”
Marta Guśniowska
Festiwal Bajkopisarzy „Piernikowa Chata” na stałe wpisał się już w kalendarz imprez Światowida. Festiwal ten to zarówno konkurs jak i warsztaty literackie dla dzieci. Konkurs jest nie lada wyzwaniem! Nie tylko trzeba ciekawie napisać baśń na jeden z trzech podanych w regulaminie tematów, ale także jeśli baśń spodoba się jury i kandydat na bajkopisarza znajdzie się w dziesiątce laureatów – trzeba sprostać kolejnemu zadaniu. Z racji, że piękne bajki warte są szansy, by ożyć - być opowiedziane publiczności – w drugim etapie konkursu bajkopisarz zamienia się w bajarza i dzieli się swoją opowieścią z innymi dziećmi (kolegami i koleżankami z klas wszystkich bajkopisarzy – laureatów) podczas uroczystej Gali w naszym Ośrodku.
Konkurs kierujemy do dzieci ze starszych klas szkoły podstawowej (IV-VI). Etap pisemny (od ogłoszenia konkursu do daty finalizującej nadsyłanie prac) trwa zwykle od stycznia do lutego. Wyłoniona dziesiątka laureatów przygotowuje sceniczną prezentację swojej baśni na Galę odbywającą się w marcu. Gala to nie tylko 10 magicznych opowieści, ale także bajkowe zagadki teatralne, konkursy i dobra zabawa oraz moc słodyczy dla publiczności (bo jaką by była „Piernikowa Chata” bez łakoci...?). Laureaci poza dyplomami, nagrodami rzeczowymi oraz dorodnymi sercami z piernika otrzymują wspólną nagrodę - udział w warsztatach literackich. Prowadzi je zawsze gość specjalny festiwalu – autor książek lub twórca sztuk dla dzieci.
Bajki, baśnie i legendy są z nami od najdawniejszych czasów. Opowiadane z pokolenia na pokolenie leżą u źródeł naszej kultury. Były sposobem przekazywania najważniejszych wydarzeń, sposobów jak żyć, jak rozwiązywać trudne sytuacje, koiły lęki przed nieznanym, ale przede wszystkim zawsze potrafiły zaciekawiać słuchaczy. „Opowieści pobudzają, wzruszają, rodzą smutek, pytania, tęsknoty i głębokie zrozumienie (...), są lekarstwem, które wzmacnia i pokazuje właściwą drogę każdemu człowiekowi.” – pisała w swojej niezwykłej książce „Biegnąca z wilkami” Clarissa Pinkola Estés. Tak więc zapraszamy dzieci do uczestnictwa w naszym bajkowym konkursie – słodkim i magicznym jak... domek z piernika!
„Piernikowa Chata” czeka......
Laureaci Piernikowej Chaty mają okazję doskonalić umiejętności pisarskie podczas warsztatów literackich pod okiem gości honorowych festiwalu - mistrzów pióra. My postanowiliśmy uchylać rąbek z ich tajemnicy i zamieszczać dla Was ściągawki - ćwiczenia ich autorstwa. Ćwiczenia te zapewne pomogą Wam w pracy nad podejmowanymi przez Was próbami literackimi.
Koordynator konkursu
Katarzyna Sipko
Ściągawka pisarza w/g Agnieszki Gil
Agnieszka Gil to gość honorowy Piernikowej Chaty 2009 r., a także wrocławska autorka książek dla dzieci i młodzieży, animatorka Brombowań (nazwa pochodzi od znanej wszystkim Bromby z książek Macieja Wojtyszki) czyli tematycznych spotkań w bibliotekach (miejscem – bazą jest filia nr 36 Miejskiej Biblioteki Publicznej we Wrocławiu), podczas których dzieci słuchają czytanych na głos opowieści oraz uczestniczą w zabawach zainspirowanych literaturą. Pisarka prowadzi także cykl warsztatowych spotkań z twórcami dziecięcej literatury pod nazwą „GILgotki”.
http://agnieszkagil.blox.pl/html
http://www.telbit.pl/index.php5?art=370
A teraz dla Was ćwiczenie opracowane przez panią Agnieszkę. Przeczytajcie uważnie poniższe teksty. To króciótkie opowadania przedstawiające taką samą sytuację - przyjazd Ani do Wrocławia na wakacje. Zastanówcie się, co sprawia, że jeden z tych tekstów jest ciekawy, a drugi nudny. Porozmawiajcie też o tym z Waszą panią polonistką, która na pewno pomoże Wam sformułować wnioski.
ŹLE
Pociąg wjechał na dworzec i zatrzymał się powoli zgrzytając kołami. Drzwi otwarły się i na peron wyszła dziewczynka. Miała zielone oczy, opaloną twarz, na jej nosie znajdowało się kilka piegów. Mała blond włosy związane złotą frotką. Ubrana była w jasnoniebieskie dżinsy ze złotym paskiem, koszulkę z krótkimi rękawami w biało-granatowe paski, błękitną bluzę wyszywana w złote wzory, białe adidasy z granatowymi paskami i plecak – czerwony z czarnymi wykończeniami.
Dziewczynka rozejrzała się po stacji, która była dość pusta, nad głową był dach ze szkła, na każdym peronie stała budka dróżnika i kiosk z ciastkami, bułkami, wafelkami, cukierkami i napojami. Wokół na ziemi porozrzucane były papiery, foliowe torebki, opakowania po papierosach i chodziły gołębie.
Na peronie, na którym stała dziewczynka, tuż przy kiosku stała jakaś kobieta. Była wysoka, miała ciemnobrązowe włosy, niezbyt długie, mniej więcej do ramion. Włosy były rozpuszczone, a zjednej strony założone za ucho. Kobieta ubrana była w czarne eleganckie spodnie i białą bluzkę. Na nogach miała błyszczące czarne lakierki na obcasach, a na ramieniu miała czarną torebkę. Miała też czarny żakiet.
Dziewczynka podeszła do kobiety i powiedziała:
- Dzień dobry, no, to ja, Ania, czy to na mnie pani czeka?
- Dzień dobry, no, to ja jestem twoją ciocią.
- No, to bardzo mi miło cię poznać ciociu.
Ania uśmiechnęła się do cioci a ciocia do niej.
- Czekałam z niecierpliwością.
- No ja też nie mogłam się doczekać przyjazdu do Wrocławia na wakacje
- Jak minęła podróż?
- No, dość spokojnie.
- Jaką mieliście pogodę, bo u nas jest ciepło.
- No to u nas trochę padało, ale potem też zrobiło się ciepło.
DOBRZE
Pociąg pomału wjechał na dworzec i zatrzymał się zgrzytając kołami. Po chwili z wagonu wyskoczyła dziewczynka – białe adidasy lekko stuknęły o ziemię. Poprawiła na ramionach czerwony plecak, podciągnęła lekko opadające dżinsy i odrzucając do tyłu włosy związane w koński ogon, rozejrzała się po brudnym, zaśmieconym peronie, ocienionym szklanym dachem.
Na środku peronu, pod kioskiem ze słodyczami, pośród porozrzucanych opakowań i buszujących wśród nich gołębi stała wytwornie ubrana szatynka. Pilnie uważała, aby nie oprzeć się eleganckim żakietem o szybę, za którą widniały napoje i słodkie bułki, i od czasu do czasu przestępowała z nogi na nogę, obutą w lśniące lakierki.
Dziewczynka przyjrzała się kobiecie i ruszyła w jej stronę:
- Dzień dobry, czy to na mnie pani czeka? – spojrzała niepewnie i rozsunęła zamek błękitnej bluzy, spod której wyjrzała pasiasta koszulka.
- Jeśli ty jesteś Anią z Krakowa, to owszem, na ciebie - kobieta miękkim ruchem założyła za ucho włosy i spojrzała z uśmiechem na kilka piegów, które złociły się na opalonym nosku dziewczynki.
- To ja! Witaj ciociu! – roześmiała się Ania i do końca rozpięła bluzę – Ciepło macie we Wrocławiu. Kiedy wyjeżdżałam trochę padało, ale tu, widzę, pogoda jest piękna…
- Tak, pogoda wymarzona na wakacje. Cieszę się, że przyjechałaś do mnie. Mam nadzieję, że miło spędzimy czas.
- Już nie mogłam się doczekać – wyznała Ania i z uśmiechem zwróciła kocie oczy w stronę cioci.
Piernikowa Chata 2011 r. Warsztaty literackie prowadził Marcin Pałasz
Piernikowa Chata 2010 r. Warsztaty literackie prowadziła Mariola Jarocka
Piernikowa Chata 2009 r. Warsztaty literackie prowadziła Agnieszka Gil
Piernikowa Chata 2008 r. Warsztaty literackie prowadziła Agnieszka Zaskórska |
